Ο Στέφανος Μάνος ήταν δύσκολος πολιτικός αντίπαλος.
Έπρεπε να ακονίζεις συνεχώς τα επιχειρήματά σου για να ανταπεξέλθεις στο ιδεολογικό σκέλος της κάθε αντιπαράθεσης μαζί του.
Όμως σε μια εποχή που δεσπόζουν τα μικρά «εγώ» και οι πολιτικές ανεμοδούρες, ο Στέφανος ήταν γίγαντας συνέπειας στα πιστεύω του.
Συμφωνούσες, διαφωνούσες, ήξερες ακριβώς ποιον είχες απέναντί σου και τον σεβόσουν για αυτό.
Εκεί που συμφωνούσες είχε πολλά να σε διδάξει. Οι μελέτες του, για παράδειγμα, για την πολιτική διαφθορά στην Ελλάδα ήταν τόσο προωθημένες, που αν ποτέ υιοθετηθούν, θα αλλάξουν θετικά και ουσιαστικά το πολιτικό σύστημα.
Και παρόλο που ο Στέφανος αποτελούσε παράδειγμα πολιτικής συνέπειας, δεν τον χαρακτήριζε ούτε η ξεροκεφαλιά, ούτε η εμμονή. Άκουγε με προσοχή, διάβαζε και μελετούσε σε βάθος τις τάσεις της εποχής του, ακόμα και τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Και αν κάτι τον έπειθε, το υιοθετούσε.
Ο Στέφανος που ξεκίνησε στην πολιτική δεν ήταν ο ίδιος με τον Στέφανο που έφυγε.
Το πάθος του για τη λεγόμενη κοινωνία των πολιτών και για τη σημασία να μπει τέλος στο υπερσυγκεντρωτικό κράτος ήταν ιδέες που ωρίμασαν στην πολιτική του πορεία. Αλλά και οι δύο δείχνουν πόσο σημαντικό στην πολιτική είναι να συνδέεις τη συνέπεια των ιδεών σου με τη διάθεσή σου να συναντήσεις τις τάσεις τις εποχής.
Η Ελλάδα έχασε έναν πραγματικό πολιτικό μεταρρυθμιστή, σεβαστό από φίλους και αντιπάλους.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του Στέφανου Μάνου για την απώλειά του.
