Για περίπου 20 λεπτά ο Γιώργος Σαμπάνης τραγουδούσε Μαζωνάκη το βράδυ της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου. Όχι οπουδήποτε, αλλά στο Κατράκειο Θέατρο της Νίκαιας, στην πόλη όπου γεννήθηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης.
Ο δημιουργός επέλεξε για τη συναυλία του ένα ολόκληρο μουσικό μέρος με επιτυχίες που είχε γράψει για τον τραγουδιστή, επιστρέφοντας μέσα από αυτές στη δική τους καλλιτεχνική σύνδεση. Λιγότερο από έναν μήνα μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη, η επιλογή της Νίκαιας έδωσε στη συγκεκριμένη στιγμή έναν αναπόφευκτα προσωπικό συμβολισμό.
Γιώργος Σαμπάνης: 20 λεπτά με τα τραγούδια που έγραψε για τον Μαζωνάκη
Η συναυλία στο Κατράκειο είχε προγραμματιστεί για τις 21.00, όμως ένα μέρος της βραδιάς διαφοροποιήθηκε από το υπόλοιπο πρόγραμμα. Ο Σαμπάνης αφιέρωσε περίπου 20 λεπτά σε τραγούδια που είχε συνθέσει και τα οποία συνδέθηκαν δισκογραφικά με τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Δεν επρόκειτο έτσι για μία μεμονωμένη επιλογή στο setlist. Το αφιέρωμα στηρίχθηκε στην ίδια τη δημιουργική σχέση των δύο καλλιτεχνών, με τον Σαμπάνη να επιστρέφει στις μελωδίες που πέρασαν από τα δικά του χέρια στη φωνή του Μαζωνάκη.
Η στιγμή αποκτούσε διαφορετικό περιεχόμενο επειδή εκτυλισσόταν στη Νίκαια. Ο Μαζωνάκης γεννήθηκε εκεί στις 4 Μαρτίου 1972 και η πόλη παρέμεινε συνδεδεμένη με τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
«Δύσκολα φεγγάρια»: Η μελωδία που γεννήθηκε στην Α΄ Λυκείου
Μέσα σε αυτό το αφιέρωμα ο Γιώργος Σαμπάνης άνοιξε μια ιστορία που πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω από τη συνεργασία τους. Τα «Δύσκολα φεγγάρια», με μουσική του ίδιου και στίχους του Νίκου Γρίτση, είχαν ξεκινήσει όταν ο συνθέτης ήταν ακόμη μαθητής.
Ο Σαμπάνης έχει αφηγηθεί ότι επρόκειτο ουσιαστικά για την πρώτη μελωδία που είχε δημιουργήσει, κάπου στην Α΄ Λυκείου. Τότε είχε γράψει και δικούς του στίχους, οι οποίοι δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά στη δισκογραφημένη εκδοχή.
Στο Κατράκειο περιέγραψε αυτή την αλλαγή με μια χαρακτηριστική φράση. «Τους πετάξαμε τους στίχους», είπε, αναφερόμενος στους δικούς του αρχικούς στίχους, πριν τη στιχουργική αναλάβει ο φίλος του Νίκος Γρίτσης.
Πώς έφτασε η παλιά μελωδία στον Γιώργο Μαζωνάκη
Η ιστορία του τραγουδιού έχει ακόμη μία λεπτομέρεια. Ο Σαμπάνης έχει διηγηθεί ότι χρόνια μετά τη δημιουργία της μελωδίας ο Μαζωνάκης πήγε αιφνιδιαστικά στο σπίτι του για να ακούσει καινούργια τραγούδια. Ο ίδιος δεν είχε τότε νέο υλικό έτοιμο και θυμήθηκε εκείνη την παλιά σύνθεση.
Ο Μαζωνάκης ανταποκρίθηκε αμέσως στη μελωδία και πρότεινε να σταλεί στον Νίκο Γρίτση για καινούργιους στίχους. Έτσι γεννήθηκε η τελική μορφή των «Δύσκολων φεγγαριών», που κυκλοφόρησαν το 2010 με τον Σαμπάνη στη μουσική και τον Γρίτση στον στίχο.
Η συγκεκριμένη ιστορία κάνει το 20λεπτο αφιέρωμα στη Νίκαια κάτι περισσότερο από μια επιλογή γνωστών επιτυχιών. Ένας δημιουργός τραγούδησε τις δικές του μελωδίες που το κοινό έμαθε με μια άλλη φωνή, στον τόπο όπου είχε ξεκινήσει η ζωή του ανθρώπου που τις ερμήνευσε.
Η βραδιά προστέθηκε έτσι στις δημόσιες μουσικές αναφορές που ακολούθησαν τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο Νίκος Οικονομόπουλος είχε αποχαιρετήσει τον φίλο του από τη σκηνή, ενώ η Μαρία Μαζωνάκη είχε μιλήσει για τη συγκίνησή της βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο οι συνάδελφοί του τον αποχαιρετούν.
