Πολλοί καλόκαρδοι άνθρωποι νιώθουν εξαντλημένοι από άλλους, που εκμεταλλεύονται τη γενναιοδωρία τους. Δεν συμβαίνει επειδή τους λείπει η δύναμη ή η νοημοσύνη. Το αντίθετο μάλιστα. Απλώς η ζεστασιά και η προθυμία τους να βοηθήσουν μπορεί μερικές φορές να δυσκολέψουν την προστασία των ορίων τους.
Το να νιώθουν εξαντλημένοι, παραμελημένοι ή ακόμα και πληγωμένοι αφού έχουν δώσει τόσα πολλά είναι πιο συνηθισμένο από ό,τι νομίζετε. Η κατανόηση του γιατί συμβαίνει αυτό μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς την αλλαγή. Οι άνθρωποι που τους εκμεταλλεύονται οι άλλοι, έχουν αυτές τις 4 συμπεριφορές.
1. Δυσκολεύονται να πουν ”όχι”.
Ένα μεγάλο κομμάτι του γιατί το να πεις ”όχι” είναι τόσο δύσκολο προέρχεται από τον φόβο της απογοήτευσης των άλλων. Όταν η καλοσύνη είναι βασικό κομμάτι της ταυτότητας κάποιου, η άρνηση ενός αιτήματος μπορεί να μοιάζει με απογοήτευση ή ακόμα και προδοσία του εαυτού του.
Μερικές φορές, αυτή η δυσκολία συνδέεται με πρώιμες εμπειρίες όπου το να πεις ‘όχι’ δεν επιτρεπόταν ή αντιμετωπίζονταν με τιμωρία. Με την πάροδο του χρόνου, γίνεται συνήθεια να λες πάντα ”ναι”, ακόμα και όταν είναι εξαντλητικό.
Αυτοί οι τύποι ανθρώπων ανησυχούν ότι το να λένε ”όχι” θα οδηγήσει σε απόρριψη ή σύγκρουση, γι’ αυτό το αποφεύγουν πάση θυσία. Η επιθυμία να είναι αρεστοί και αποδεκτοί συχνά υπερτερεί των δικών τους αναγκών.
2. Εμπιστεύονται πολύ εύκολα.
Μια θετική άποψη για τους ανθρώπους συχνά κάνει τα ευγενικά άτομα να εμπιστεύονται εύκολα. Υποθέτουν ότι οι άλλοι έχουν καλές προθέσεις και θέλουν να πιστεύουν στην καλύτερη εκδοχή του καθενός. Αυτή η αισιόδοξη οπτική είναι αξιοθαύμαστη, αν και λίγο αφελής, και μπορεί να δυσκολέψει την παρατήρηση πότε η συμπεριφορά κάποιου είναι αληθινή.
Μπορεί να ανησυχούν ότι η αμφισβήτηση των άλλων θα τους κάνει να φαίνονται κυνικοί ή σκληροί.
Η εμπειρία παίζει επίσης ρόλο. Εάν κάποιος δεν έχει αντιμετωπίσει πολλή χειραγώγηση ή προδοσία στο παρελθόν, τα προειδοποιητικά σημάδια μπορεί να μην είναι αντιληπτά. Συχνά δίνουν στους ανθρώπους πολλαπλές ευκαιρίες, ελπίζοντας ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί, κάτι που μπορεί να θολώσει τη γραμμή μεταξύ καλοσύνης και εκμετάλλευσης.
3. Επιδιώκουν να ευχαριστούν τους άλλους.
Οι άνθρωποι που επιδιώκουν να ευχαριστούν τους αλλους, συχνά δεν εκτιμώνται. Για παράδειγμα, μπορεί να συμφωνήσουν να αναλάβουν επιπλέον εργασίες στη δουλειά, ακόμα και όταν το δικό τους πρόγραμμα είναι γεμάτο. Στο σπίτι, θα μπορούσαν να είναι αυτοί που πάντα ικανοποιούν τις προτιμήσεις όλων των άλλων, αφήνοντας στην άκρη τις δικές τους επιθυμίες. Κοινωνικά, μπορεί να αποφεύγουν να μοιράζονται τις ειλικρινείς τους απόψεις για να διατηρήσουν την ηρεμία, φοβούμενοι ότι η διαφωνία θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένταση ή απόρριψη.
Μερικές φορές, αυτή η συμπεριφορά εκδηλώνεται ως προσαρμογή σχεδίων ώστε να ταιριάζουν με τις επιθυμίες των άλλων. Μπορεί επίσης να σημαίνει καταπίεση των δικών τους συναισθημάτων ή αναγκών απλώς για να αποφύγουν να αναστατώσουν τα νερά.
4. Κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν τις συγκρούσεις.
Η αποφυγή των συγκρούσεων συχνά μοιάζει με την ασφαλέστερη οδό. Μπορεί να φοβούνται ότι οι διαφωνίες θα βλάψουν τις σχέσεις ή θα οδηγήσουν σε απόρριψη. Για πολλούς, η σύγκρουση φέρνει δυσφορία που είναι αφόρητη, γι’ αυτό επιλέγουν τη σιωπή ή τη συμμόρφωση με τα ‘θέλω’ του άλλου.
Αυτή η αποστροφή προς τη σύγκρουση μπορεί επίσης να προέρχεται από προηγούμενες εμπειρίες όπου κάποιος αντιμετωπίστηκε με θυμό ή τιμωρία, διδάσκοντάς του ότι η ηρεμία… είναι πιο πολύτιμη από το να μιλά ανοιχτά.
Μερικές φορές, η αποφυγή των συγκρούσεων σημαίνει ότι συμφωνούν σε πράγματα που δεν θέλουν ή μένουν σιωπηλοί όταν οι ανάγκες τους δεν ικανοποιούνται. Μπορεί να συμφωνούν με σχέδια ή αποφάσεις απλώς για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Αυτό το μοτίβο μπορεί να προκαλέσει απογοήτευση και δυσαρέσκεια που συσσωρεύονται αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια. Παρόλο που η αποφυγή των συγκρούσεων μοιάζει με καλοσύνη, συχνά οδηγεί στη θυσία της δικής τους ευτυχίας και των ορίων τους.
