Οικεία ατμόσφαιρα, καθημερινοί χώροι, καλοσυνάτοι, πληγωμένοι ήρωες: Πέντε μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα που μας φτιάχνουν τη διάθεση. Εικόνα: Heatwave, Σαμάνθα Φρεντς.
Επιλογή-παρουσίαση: Σόλωνας Παπαγεωργίου
Ζεστή ατμόσφαιρα, χαμηλών τόνων και πληγωμένοι χαρακτήρες, καθημερινοί χώροι που αποτελούν τόπους συνάντησης και συνύπαρξης, η καλοσύνη και το μεγαλείο της: αυτά τα στοιχεία συναντάμε στα λεγόμενα «feelgood» μυθιστορήματα, βιβλία που δεν έχουν περίπλοκη δομή ή υψηλό ύφος, μα γαληνεύουν, με τον τρόπο τους, τον αναγνώστη – δεν είναι τυχαίο που σε χώρες της Άπω Ανατολής, η λογοτεχνία αυτού του είδους ονομάζεται «θεραπευτική».
Πέντε πρόσφατα, καλά μυθιστορήματα με αυτή την αύρα κυκλοφόρησαν πρόσφατα στα ελληνικά.
Kim Ho-Yeon, 24 ώρες ανοιχτά – Οι δεύτερες ευκαιρίες έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις (μτφρ. Βαγγέλης Γιαννίσης, εκδ. Διόπτρα)
Ο άστεγος Ντόκγκο βρίσκει το πορτοφόλι της κυρίας Γιομ και την παίρνει τηλέφωνο καθώς θέλει να της το επιστρέψει. Εκείνη πηγαίνει να τον συναντήσει και γίνεται μάρτυρας μιας βίαιης επίθεσης που δέχεται ο Ντόκγκο, την οποία σταματά με τις φωνές της. Συγκινημένη, αποφασίζει να βοηθήσει τον πληγωμένο άντρα και φτάνει στο σημείο να του προσφέρει δουλειά στο μίνι μάρκετ της. Εκεί, ο Ντόκγκο θα αγαπηθεί, θα πολεμηθεί, θα ανακαλύψει ποιος πραγματικά είναι.
Από την πρώτη κιόλας «σκηνή» του μυθιστορήματος, την οποία περιγράψαμε παραπάνω, φαίνεται πως όλα τα σωστά υλικά για ένα feelgood μυθιστόρημα βρίσκονται στη θέση τους. Ένα συγκινητικό βιβλίο, για τους αφανείς ήρωες και τη σημασία της κατανόησης και των δεύτερων ευκαιριών.
Yuta Takahashi, Κουζίνα Τσιμπινέκο (μτφρ. Ηρώ Σκάρου, εκδ. Ελληνικά γράμματα)
Σε μια απόμερη ακτή έξω από το Τόκιο, ένα μονοπάτι σπαρμένο με κοχύλια οδηγεί σε ένα μυστηριώδες εστιατόριο. Λένε πως εκεί, τα καγκεζέν -παραδοσιακά γεύματα προσφοράς στη μνήμη των νεκρών- φέρνουν κοντά τους αγαπημένους που χάθηκαν.
Ο Τσίμπι, ο γάτος του εστιατορίου, είναι ο πρώτος που υποδέχεται τους πελάτες στην Κουζίνα Τσιμπινέκο. Και όταν οι επισκέπτες κάθονται στο τραπέζι, μπροστά στα αχνιστά φαγητά, και δοκιμάζουν την πρώτη τους απολαυστική μπουκιά, οι γλάροι απέξω σιωπούν και μια αχλή τυλίγει τα πάντα σαν πέπλο…
Η Κοτόκο, μια νεαρή γυναίκα που παλεύει με την απώλεια· ο Ταιτζί, ένα παιδί του δημοτικού που βρίσκεται σε σύγχυση μετά την εξαφάνιση της πρώτης του αγάπης· ο Γιοσίο, ένας ηλικιωμένος αγρότης που θρηνεί τη σύζυγό του· ο Κάι, ο νεαρός σεφ του εστιατορίου. Τα γεύματα στην Κουζίνα Τσιμπινέκο τούς θρέφουν, τους γαληνεύουν και τους θυμίζουν τι αξίζει πραγματικά στη ζωή. Αν μπορούσατε να μιλήσετε για μία τελευταία φορά σε κάποιον που έχετε χάσει, τι θα του λέγατε;
Caroline Wahl, 22 διαδρομές (μτφρ. Μαριάννα Χάλαρη, εκδ. Κλειδάριθμος)
Κατακαλόκαιρο σε μια άχρωμη μικρή πόλη. Πέρα από τις σπουδές μαθηματικών και παράλληλα με τη δουλειά στο ταμείο ενός σουπερμάρκετ, η καθημερινή κολύμβηση τα βράδια στο ανοιχτό κολυμβητήριο είναι μία από τις ελάχιστες φωτεινές στιγμές στη ζωή της Τίλντα. Εκεί μπορεί να ξεφύγει λιγάκι από την καθημερινότητά της, όπου έχει να φροντίσει τη μικρή της αδερφή Ίντα και την αλκοολική μητέρα τους.
Όνειρα για μια ελεύθερη και ξέγνοιαστη ζωή δεν επιτρέπει στον εαυτό της. Οι φίλοι της έχουν φύγει προ πολλού. Μόνο η Τίλντα έχει μείνει. Αλλά μια μέρα, τα πράγματα αλλάζουν. Στην Τίλντα προσφέρεται η προοπτική ενός διδακτορικού στο Βερολίνο, και τότε αρχίζει να διαγράφεται ένα μέλλον που υπόσχεται ελευθερία.
Κι ύστερα εμφανίζεται ο Βίκτορ κι όλα μοιάζουν πιο όμορφα. Όμως ακριβώς τη στιγμή που η Τίλντα σχεδόν πιστεύει ότι τα πράγματα στη ζωή της μπορεί να φτιάξουν, τα πάντα απορρυθμίζονται.
Sanaka Hiragi, Το μαγικό φωτογραφείο του κυρίου Χιρασάκα (μτφρ. Βίκη Τσιούστα, εκδ. Ίκαρος)
Ο Χιρασάκα καλωσορίζει τους επισκέπτες του φωτογραφείου του προσφέροντάς τους τσάι, μόνο και μόνο για να τους αποκαλύψει ένα τρομερό νέο: έχουν πεθάνει και προτού προχωρήσουν στο επέκεινα, μπορούν να κάνουν μια σύντομη στάση στο μαγαζί του, για να διαλέξουν ποια στιγμιότυπα από τη ζωή τους θέλουν να ξαναβιώσουν – ένα εύρημα που στην ουσία βασίζεται στη φράση: «Όταν πεθαίνουμε, ολόκληρη η ζωή μας περνάει μπροστά από τα μάτια μας».
Τρία φαντάσματα, τρεις ψυχές, τρία ταξίδια. Ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα για την απώλεια, αλλά και για την μεγαλείο του υπάρχειν.
Maja Lunde, Όταν σταμάτησε ο χρόνος (μτφρ. Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, εκδ. Κλειδάριθμος)
Ο άνθρωπος και η πολύπλοκη σχέση του με τη φύση: ένα θέμα που απασχολεί έντονα την πεζογραφία σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια, όσο η συζήτηση για την κλιματική κρίση συνεχίζεται.
Στο πολυπρόσωπο μυθιστόρημα της Μάγια Λούντε, ο χρόνος παγώνει, αλλά μόνο για τον άνθρωπο. Νέες γεννήσεις και θάνατοι παύουν να συμβαίνουν, ενώ η υπόλοιπη φύση συνεχίζει να ακολουθεί τον κύκλο της ζωής. Ένα στοχαστικό μυθιστόρημα που κάνει τον αναγνώστη να διερωτηθεί ποιος και τι βρίσκεται πραγματικά στο «κέντρο» του κόσμου.
* Ο ΣΟΛΩΝΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.
