Δώδεκα νέα βιβλία και τρεις σημαντικές επανεκδόσεις non fiction: Πολιτική επικαιρότητα, ιστορία, επιστήμη, φιλοσοφία και σημαντικές βιογραφίες, μεταξύ άλλων.
Γράφει η Φανή Χατζή
Μια επιλογή από τα πρώτα μη μυθοπλαστικά βιβλία του 2026, αλλά και λίγα από την τελευταία σοδειά του 2025. Παρουσιάζουμε δώδεκα νέους τίτλους και τρεις επανεκδόσεις. Πολιτική επικαιρότητα, ιστορία, επιστήμη, φιλοσοφία και σημαντικές βιογραφίες, βιβλία που είναι και θα παραμείνουν επίκαιρα.
Η σύγχρονη ιστορία του Ιράν (μτφρ. Κώστας Κούσιαντας, Ελένη Τιμογιαννάκη, εκδ. Σάλτο), του Έρβαντ Αμπραχαμιάν
Το Ιράν έχει υπερχιλιετή ιστορία, με τις ρίζες του πολιτισμού του να εδράζονται στο απώτατο παρελθόν. Ο Έρβαντ Αμπραχαμιάν [Ervand Abrahamian] εστιάζει στη σύγχρονη εποχή του, παραδίδοντας μια ευσύνοπτη και περιεκτική αποτίμηση των τελευταίων εκατό χρόνων πολιτικής ιστορίας της χώρας. Περιδιαβαίνοντας στην πολύπαθη πορεία του κράτους στον εικοστό αιώνα, αναφέρεται σε πολιτικά ορόσημα όπως ο Μεγάλος Πόλεμος, οι επαναστάσεις, η ανακάλυψη του πετρελαίου, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, η κυριαρχία των Παχλαβί και, φυσικά η επανάσταση του 1979 και η γέννηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο συγγραφέας εξετάζει το Ιράν ως ένα από τα ισχυρότερα κράτη της Μέσης Ανατολής, το οποίο βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνών επεμβάσεων και συγκρούσεων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διαρκή εμπλοκή των ΗΠΑ. Ο διακεκριμένος ιστορικός έχει το βλέμμα του στραμμένο στον ιρανικό λαό, ο οποίος υπέμεινε έναν αιώνα πολέμων και επαναστάσεων και βρίσκει ακόμα τη δύναμη για αντίσταση και αλλαγή.
Περί αντισημιτισμού – Μια λέξη στην ιστορία (μτφρ. Κωστής Πανσέληνος, εκδ. Αλεξάνδρεια), του Μαρκ Μαζάουερ
Στην πιο πρόσφατη και επίκαιρη μελέτη του, ο Μαρκ Μαζάουερ [Mark Mazower] παρακολουθεί την έννοια του αντισημιτισμού μέσα στον χρόνο και τις μεταβολές του ανά πολιτικό, ιστορικό και πολιτισμικό συγκείμενο. Από τη στιγμή που διατυπώθηκε πρώτη φορά ο όρος στα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, η έννοια έχει αλλάξει σημαντικά και ενώ παραδοσιακά υποδήλωνε μια εθνικιστική στάση και μισαλλοδοξία κατά των Εβραίων, με ύστατο και πιο φρικιαστικό παράδειγμα το Ολοκαύτωμα, τα σημερινά δεδομένα έχουν αλλάξει. Σήμερα ο εβραϊσμός ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με το Ισραήλ, και έτσι πλέον, οι Εβραίοι δεν αντιμετωπίζονται σαν μειονότητα αλλά σαν «λευκοί» άποικοι. Είναι, όμως, «αντισημιτισμός» η δίκαιη κριτική στο κράτος του Ισραήλ και τις πολιτικές του; Δευτερευόντως, πόσο αποπροσανατολιστική είναι η ρητορική που επιμένει να εντοπίζει τον αντισημιτισμό στην αριστερά και όχι στα σκοτεινά στενά της παγκόσμιας Δεξιάς, εκεί που ο όρος στην παραδοσιακή του μορφή ζει και βασιλεύει; Ο Βρετανός ιστορικός περιδιαβαίνει σε αυτό το ναρκοπέδιο, απαντώντας σε αυτά τα ερωτήματα, εξασφαλίζοντας μια νηφάλια οπτική του ζητήματος και φωτίζοντας όλους τους παγκόσμιους παράγοντες που αυτή τη στιγμή εργαλειοποιούν την έννοια του αντισημιτισμού αποδυναμώνοντας την ίδια τη λέξη αλλά και το νόημά της.
Η φλόγα της ελευθερίας (μτφρ. Ειρήνη Γεούργα, εκδ. Διόπτρα), του Βόλφραμ Αϊλενμπέργκερ
Το βιβλίο Η φλόγα της ελευθερίας αποτελεί ουσιαστικά μια ιδιότυπη συλλογική βιογραφία τεσσάρων από τις πιο επιδραστικές μορφές της φιλοσοφίας του 20ου αιώνα. Τέσσερις γυναίκες που έζησαν και διαμορφώθηκαν στα πιο ζοφερά χρόνια της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας. Ο Αϊλενμπέργκερ παρακολουθεί τις Χάνα Άρεντ, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Σιμόν Βέιλ αλλά και την αμφιλεγόμενη Άιν Ραντ, από το 1933 έως το 1943, στα μήκη και πλάτη του κόσμου. Από το Λένινγκραντ του Στάλιν στο Χόλιγουντ και από το Βερολίνο του Χίτλερ και το κατεχόμενο Παρίσι στη Νέα Υόρκη. Μέσα από ιστορικά στοιχεία και ανεκδοτολογικές ιστορίες, που διαβάζονται και σαν ιστορική μυθοπλασία, ο συγγραφέας αποτυπώνει συνοπτικά το απόσταγμα της φιλοσοφικής σκέψης της κάθε μίας και τον πρωτοποριακό δρόμο που χάραξαν όλες στο πεδίο τους, ενώ ταυτόχρονα πρόταξαν την ελευθερία σε μια εποχή σκοταδισμού.
Αν η Ρωσία νικήσει – Ένα σενάριο (μτφρ. Έμη Βαϊκούση, εκδ. Μεταίχμιο), του Κάρλο Μασάλα
Ο διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας και ειδικός σε θέματα άμυνας Κάρλο Μασάλα [Carlo Masala], μας προσκαλεί να φανταστούμε ένα ανατριχιαστικό αλλά όχι απίθανο σενάριο. Είναι Μάρτιος του 2028, η Ρωσία έχει εξασφαλίσει τη νίκη της στην Ουκρανία και στρατεύματα του Πούτιν συνεχίζουν προς την κατάληψη των βαλτικών χωρών. Η παγκόσμια τάξη αποσταθεροποιείται, η πυρηνική απειλή μοιάζει πλέον ορατή και ο τρίτος παγκόσμιος είναι προ των πυλών. Ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση της Ευρώπης, του ΝΑΤΟ και του δημοκρατικού κόσμου εν γένει; Ένα σενάριο που θυμίζει στρατιωτικό θρίλερ, με σκοπό όχι να προφητέψει ούτε να κινδυνολογήσει, αλλά να προειδοποιήσει. Όπως λέει και ο ίδιος ο συγγραφέας, «τα σενάρια συνήθως τα επεξεργαζόμαστε για να αποφύγουμε ακριβώς ό,τι περιγράφουν».
Η ιστορία μιας ιδέας — Το Πολιτικό Κέντρο (μτφρ. Κωστής Πανσέληνος, εκδ. Μεταίχμιο) των Ίαν Νταντ και Ντόριαν Λίνσκι
Οι Ίαν Νταντ και Ντόριαν Λίνσκι, Βρετανοί συγγραφείς και δημοσιογράφοι, δημιουργοί του podcast «Origin Story» υπογράφουν και τη σειρά «Η ιστορία μιας ιδέας», δηλαδή σειρά σύντομων βιβλίων πολιτικής που μας κατατοπίζουν για σημαντικές έννοιες και εκφάνσεις της πολιτικής. Μετά τον Φασισμό και τις Θεωρίες Συνωμοσίες, για τα οποία έχει γράψει αναλυτικά ο Διονύσης Μαρίνος (εδώ για τον Φασισμό και εδώ για τις Θεωρίες συνωμοσίας), οι δημοσιογράφοι καταπιάνονται με το πολιτικό κέντρο, παρακολουθώντας την ιστορική διαδρομή και τα χαρακτηριστικά του ως πολιτικού χώρου. Ένας νηφάλιος τόπος, φύσει αντίθετος με τους δογματισμούς και τα άκρα, μια μέση λύση, μια υπόσχεση για επίλυση διαφορών, το «κέντρο» μοιάζει ελπιδοφόρο. Κι όμως, σήμερα υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα και χώροι που εργαλειοποιούν το κέντρο, αποδυναμώνοντας την «μετριοπαθή» ισχύ του. Ποιες είναι οι πολιτικές του απαρχές, οι ιδεολογικές του ρίζες και ποια η θέση του πλέον στο σύγχρονο πολιτικό προσκήνιο;
Αστυνόμευση τέλος (μτφρ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος, εκδ. Σάλτο), του Άλεξ Βιτάλε
Tα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί παγκοσμίως αυξημένα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας, υπέρμετρης βίας και καταστολής που στοχεύουν κυρίως τις μειονοτικές ομάδες. Μέρος της κριτικής και των διαμαρτυριών προτείνουν μεταρρυθμίσεις εντός του σώματος της αστυνομίας. Για τον Άλεξ Βιτάλε, ωστόσο, η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στη φύση της σύγχρονης αστυνόμευσης ως εργαλείου ελέγχου και η λύση δεν εντοπίζεται στη μεταρρύθμιση της αστυνομίας αλλά στη ρήξη με την αστυνόμευση καθαυτή. Με παραδείγματα από τις ΗΠΑ που θυμίζουν και αυτά της Ευρώπης, αντλώντας από στατιστικές, αρχεία και εκτεταμένη έρευνα, ο συγγραφέας υπογραμμίζει την αποτυχία του οργάνου σε πολλαπλά μέτωπα. Αντίθετα με τους διακηρυγμένους στόχους της αστυνόμευσης, η αστυνομία αποτυγχάνει να παράσχει ασφάλεια και προστασία στα υποκείμενα, παραδείγματος χάρη στον τομέα της σεξεργασίας ή των χρηστών ουσιών, αλλά αντίθετα περιθωριοποιεί ακόμα περισσότερο τα μη προνομιούχα άτομα και εντείνει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους έχοντες και μη έχοντες.
Η γοητεία της πτώσης — Μια ζωή σε αναζήτηση της βαρύτητας (μτφρ. Θεμιστοκλής Χαλικιάς, εκδ. Ροπή), της Κλόντια ντε Ραμ
Η Κλόντια ντε Ραμ είναι Ελβετή φυσικός και καθηγήτρια πανεπιστημίου, που ασχολείται με τη βαρύτητα όλη της τη ζωή, όχι απλώς επαγγελματικά. Ως δύτρια, πειραματιζόμενη με την άνωση του σώματός της στον Ινδικό Ωκεανό, ως πιλότος, πετώντας πάνω από καταρράκτες του Καναδά και ως υποψήφια αστροναύτης, παρόλο που το συγκεκριμένο όνειρό της δεν πραγματοποιήθηκε. Στο παρόν βιβλίο συνδυάζει την αυτοβιογραφία με τη θεωρία για να φωτίσει πολύπλευρα τη φύση, τη γοητεία και τα ακόμα άλυτα μυστήρια της βαρύτητας. Εξερευνώντας τα όρια της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν, η ντε Ραμ μοιράζεται συναρπαστικές ιστορίες αλλά και θεωρητικά μοντέλα προκειμένου να εξηγήσει τη βαρύτητα, αναπτύσσοντας μια νέα θεωρία περί «μαζικής βαρύτητας».
Η αρχιτεκτονική της αναπηρίας — Κτίρια, πόλεις, και τοπία πέραν της προσβασιμότητας (μτφρ. Ανθή Ροζή, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), του Ντέιβιντ Γκίσσεν
Το πρώτο βιβλίο της σειράς «Αρχιτεκτονική σκέψη» σε επιμέλεια του Στέλιου Γιαμαρέλου, είναι μια σημαντική έρευνα για την επιτακτική ανάγκη αλλαγής των αρχιτεκτονικών πρακτικών. Ο Ντέιβιντ Γκίσσεν, ως αρχιτέκτονας και άτομο με αναπηρία, στην ανάλυση Η αρχιτεκτονικής της αναπηρίας, ισχυρίζεται ότι η αρχιτεκτονική και ο σχεδιασμός των πόλεων έχουν διαχρονικά αποκλείσει τα ανάπηρα άτομα, ενώ επικρίνει διάφορες στρατηγικές προσβάσιμου σχεδιασμού ως υποτιμητικές. Οι περισσότερες διερευνήσεις της σχέσης αρχιτεκτονικής με την αναπηρία επικεντρώνονται αποκλειστικά σχεδόν στο ζήτημα της προσβασιμότητας, όμως η εκ των υστέρων επίλυση του ζητήματος της πρόσβασης δεν αποκαθιστά τις διαχρονικές ανισότητες που βιώνουν τα ανάπηρα άτομα. Ο συγγραφέας οραματίζεται έναν αρχιτεκτονικό σχεδιασμό που ενσωματώνει δομικά τη σωματική βλάβη και αναπηρία ήδη από τα αρχικά στάδια της σύλληψης και αντιπροσωπεύει πληρέστερα τις πολιτικές και τις εμπειρίες της αναπηρίας.
Σαλονίκη – Καρτ ποστάλ ενός αιώνα: Εικόνες και γράμματα μιας πόλης (εκδ. Αντίποδες), του Γιάννη Καρλόπουλου
Ο εικαστικός και γραφίστας Γιάννης Καρλόπουλος εκθέτει ένα τμήμα του τυπογραφικού του αρχείου, μια συλλογή από καρτ ποστάλ της Θεσσαλονίκης που διατρέχει τον 20ο αιώνα και χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, με βάση την τεχνική της εκτύπωσής τους. Μέσα από τις καρτ ποστάλ που ανακτήθηκαν από παζάρια, παλαιοπωλεία, αλλά και προσωπικά αρχεία, επιτυγχάνεται μια ιστορική «αφήγηση» της πόλης που ξεκινάει από την απελευθέρωσή της το 1912 και ολοκληρώνεται στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οπότε αρχίζει να εκλείπει η αλληλογραφία ως μέσο επικοινωνίας. Στις σελίδες της πολυτελούς έκδοσης βλέπουμε και την πίσω όψη των καρτ ποστάλ, κι έτσι αναδύονται οι μορφές των επιστολογράφων, Γάλλοι στρατιώτες του μακεδονικού μετώπου, Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, Αθηναίοι εκδρομείς, μετανάστες στην Αμερική, τουρίστες. Ιστορικό τεκμήριο της πολυπρισματικότητας και πολυπολιτισμικότητας της πόλης, με μεγάλη καλλιτεχνική αξία.
Τα μάτια της Γάζας (μτφρ. Σπύρος Γιανναράς, εκδ. Άγρα), της Φάτμα Χασόνα, σε συνεργασία με τη Σεπιντέ Φαρσί
Η Φάτμα Χασόνα ήταν η εικοσιπεντάχρονη Παλαιστίνια φωτορεπόρτερ που σκοτώθηκε από στοχευμένη επίθεση drone του ισραηλινού στρατού στο σπίτι της στη Γάζα, μαζί με τα μέλη της οικογένειάς της, επειδή τόλμησε να καταγράψει, να αποτυπώσει με τον φακό της στιγμές ανθεκτικότητας και καθημερινής αντίστασης. Η έκδοση αυτή είναι το κληροδότημά της στον υπόλοιπο κόσμο, ένα λεύκωμα που συγκεντρώνει τις φωτογραφίες και τα ποιήματά της, αμφότερα σανίδες αξιοπρέπειας και ελπίδας ανάμεσα στα συντρίμμια. Σημαντική στην έκδοση είναι η συμβολή της Ιρανής σκηνοθέτιδας Σεπιντέ Φαρσί, η οποία γύρισε ντοκιμαντέρ με πρωταγωνίστρια τη Χασόνα, έτσι όπως τη γνώρισε μέσα από βιντεοκλήσεις. Το ντοκιμαντέρ «Put Your Soul on Your Hand and Walk» έκανε πρεμιέρα στο πρόγραμμα ACID του περσινού Φεστιβάλ Καννών με την εκκωφαντική απουσία και εις μνήμην της πρωταγωνίστριάς του.
Μια μέρα, θα ‘χουν όλοι υπάρξει ανέκαθεν ενάντια σ’ αυτό (μτφρ. Αναστασία Δεληγιάννη, εκδ. Oblik Editions), του Ομάρ Ελ Ακάντ
Στις 25 Οκτωβρίου του 2023, μετά από μόλις τρεις εβδομάδες βομβαρδισμών στη Γάζα, ο βραβευμένος συγγραφέας και δημοσιογράφος Ομάρ Ελ Ακάντ δημοσίευσε ένα tweet: «Μια μέρα, όταν θά ‘ναι ασφαλές, όταν δεν θά ‘χει προσωπικό κόστος να πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, όταν θά ‘ναι πια πολύ αργά για να λογοδοτήσει κανείς, θά ‘χουν όλοι υπάρξει ανέκαθεν ενάντια σ’ αυτό». Αυτή η ανάρτηση προβλήθηκε πάνω από 10 εκατομμύρια φορές και έγινε ο καρπός του βιβλίου που χάρισε στον συγγραφέα το Αμερικανικό Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου/Μαρτυρίας 2025. Με αφορμή τη Γάζα, τη δική του εμπειρία ως μετανάστη και την πραγματικότητα για δεκάδες μειονότητες στις ΗΠΑ, ο Ελ Ακάντ αναμετράται ευθέως με την έννοια της «αυτοκρατορίας» και της «Δύσης», που αμφότερες συντηρούν τη βία, την αδικία και τον θάνατο. Ως λευκά προνομιούχα υποκείμενα της Δύσης καταναλώνουμε το τραύμα του Άλλου με αδιαφορία, επιδεικνύοντας την αντίθεσή μας πάντα ετεροχρονισμένα. Ο Ελ Ακάντ, όπως και η Χαμάντ, μας καλεί να αντισταθούμε τώρα, να σταθούμε τώρα «ενάντια σ’ αυτό».
Αναγνωρίζοντας τον ξένο – Για την Παλαιστίνη και την αφήγηση (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. San Casciano), της Ιζαμπέλα Χαμάντ
Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2023, εννιά μέρες πριν από την 7η Οκτωβρίου του 2023, η βραβευμένη συγγραφέας Ιζαμπέλα Χαμάντ [Isabella Hammad] εκφωνεί την ετήσια ομιλία στη μνήμη του Έντουαρντ Σαΐντ στο Πανεπιστήμιο Columbia, μια ομιλία που παραδοσιακά τιμά το έργο του σπουδαίου φιλοσόφου. Η Βρετανοπαλαιστίνια συγγραφέας αποφασίζει να αντλήσει από τη θεωρία του Σαΐντ για να μιλήσει για τον παλαιστινιακό αγώνα μέσα από έναν ιδιαίτερο φακό που παραλληλίζει την αφήγηση στη λογοτεχνία με την πραγματικότητα για την Παλαιστίνη. Συγκεκριμένα, ορίζει την αριστοτελική «αναγνώριση» στη λογοτεχνία ως το σημείο καμπής στην ιστορία, όπου όλα ξαφνικά βγάζουν νόημα, ένα σημείο συνειδητοποίησης που πρέπει να διαβούμε ως ανθρωπότητα για να αναγνωρίσουμε το καθεστώς στο οποίο βρίσκεται ο παλαιστινιακός λαός. Φυσικά, εν όψει της έκδοσης της ομιλίας στα αγγλικά, η συγγραφέας συμπλήρωσε την ομιλία της με ένα κείμενο που γράφτηκε στις αρχές του 2024 με τίτλο «Για τη Γάζα». Η ελληνική έκδοση του νεοσύστατου εκδοτικού San Casciano περιλαμβάνει, ακόμα, το προλογικό σημείωμα της Αθηνάς Αθανασίου.
+ 3 ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ
Γιώργος Σεφέρης — Περιμένοντας τον άγγελο (νέα, αναθεωρημένη έκδοση) (μτφρ. Μίκα Προβατά – Carlone, εκδ. Πατάκη), του Ρόντερικ Μπήτον
Η πλέον διάσημη βιογραφία του Σεφέρη δια χειρός του ελληνιστή Ρόντερικ Μπήτον που εκδόθηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 2000, επανακυκλοφορεί σε νέα αναθεωρημένη έκδοση. Ο συγγραφέας παρακολουθεί τον «Γιώργο» από την παιδική ηλικία μέχρι και τον θάνατό του, προσπαθώντας να συνυφάνει δύο πτυχές της ζωής του που ο ίδιος διαχώριζε διακαώς, αυτή του ανώτατου δημοσίου υπαλλήλου και αυτή του ποιητή, του διπλωμάτη «Σεφεριάδη» και του λογοτέχνη «Σεφέρη». Η σχέση με τον πατέρα του, η Αίγινα, το Παρίσι, ο έρωτας, οτιδήποτε τον διαμόρφωσε συγγραφικά αλλά και σαν προσωπικότητα εξετάζεται λεπτομερώς σε αυτή τη συναρπαστική βιογραφία.
Homo sacer – Κυρίαρχη εξουσία και γυμνή ζωή (μτφρ. Παναγιώτης Τσιαμούρας, εκδ. Έρμα), του Τζόρτζιο Αγκάμπεν
Επανακυκλοφορεί σε νέα έκδοση το κλασικό πλέον έργο της σύγχρονης πολιτικής φιλοσοφίας, Homo Sacer, που αποτελεί και τη βάση κατανόησης του συνόλου του έργου του Αγκάμπεν, που ασχολείται συστηματικά με την κατάσταση εξαίρεσης ως μιας άρρητα επιβαλλόμενης αναστολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Homo Sacer είναι μια θεωρητική κατασκευή που υποδηλώνει τον άνθρωπο που μπορεί να σκοτωθεί χωρίς νομικές συνέπειες, η ζωή του έχει «απογυμνωθεί» στη βιολογική της λειτουργία. Η «γυμνή ζωή», όπως ορίζεται από τον Αγκάμπεν, ο οποίος ανατρέχει στον Αριστοτέλη και ανατέμνει τη σύγχρονη θεωρία του Φουκώ και της Άρεντ για να την εντοπίσει εν τέλει στα σύγχρονα στρατόπεδα προσφύγων, είναι πλέον το πραγματικό αντικείμενο της πολιτικής. Ένα απαιτητικό πλην όμως θεμελιώδες κείμενο για την άσκηση της εξουσίας πάνω στα σώματα στη νεωτερική εποχή, που αποδεικνύεται ξανά και ξανά επίκαιρο.
Για τι μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο (μτφρ. Χρήστος Καψάλης, εκδ. Ψυχογιός), του Χαρούκι Μουρακάμι
Μέσα στην ιδιαίτερα συμβολική και σουρεαλιστική εργογραφία του Μουρακάμι, το αυτοβιογραφικό βιβλίο του για το τρέξιμο, που κινείται ανάμεσα στα απομνημονεύματα και το είδος της αυτοβελτίωσης, ξεχωρίζει. Ο Μουρακάμι ξεκίνησε να τρέχει από τη δεκαετία του 1980, όταν πούλησε το τζαζ μπαρ του και αφιερώθηκε στη συγγραφή. Ήταν μια δίοδος άθλησης γι’ αυτόν που κατέληξε σε σοβαρή ενασχόληση με το σπορ και συμμετοχή σε δεκάδες μαραθωνίους. Μέσα από το πρίσμα του αθλητισμού ξεδιπλώνεται ένα πανόραμα αναμνήσεων και στοχασμών, μια περιδιάβαση στις επιτυχίες και απογοητεύσεις του, στη συγγραφική δραστηριότητα αλλά και τις παράλληλες αγάπες του, όπως τη μουσική. Ο διάσημος Ιάπωνας συγγραφέας με χιούμορ αλλά και φιλοσοφημένη ηρεμία δεν «μιλά» εδώ μόνο για το τρέξιμο, αλλά και τη σημασία της στοχοπροσήλωσης, τη συνέπεια και την αποφασιστικότητα.
* Η ΦΑΝΗ ΧΑΤΖΗ είναι δημοσιογράφος και βιβλιοκριτικός.
