Μια σοκαριστική και πέρα για πέρα αληθινή ακτινογραφία της εγκατάλειψης που βιώνει ο ακριτικός Έβρος ήρθε στο φως της δημοσιότητας, ξεσκεπάζοντας το μέγεθος της κρατικής αδιαφορίας. Μέσα από συγκλονιστικές αποκαλύψεις, η Εβρίτισσα Μαρία Γιαλαμά και ο δημοσιογράφος Πάνος Παναγιωτόπουλος περιέγραψαν με μελανά χρώματα την κατάσταση στην πρώτη γραμμή άμυνας της χώρας. Μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από «φοβικά σύνδρομα», ερήμωση, διάλυση των υποδομών και μια προκλητική αδιαφορία της κεντρικής διοίκησης.
«Απαγορεύεται η Ελληνική Σημαία στο Τριεθνές!»
Το πιο εξοργιστικό σημείο της αποκάλυψης αφορά το ίδιο το εθνικό μας σύμβολο. Στο Τριεθνές του Έβρου, εκεί που συναντώνται η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Τουρκία, η ελληνική σημαία λάμπει διά της απουσίας της, την ώρα που οι σημαίες των γειτονικών χωρών κυματίζουν κανονικά.
Η κυρία Γιαλαμά κατήγγειλε με θλίψη και οργή: «Γιατί δεν επιτρέπεται αυτή τη στιγμή να αναρτήσουμε ελληνική σημαία στο τριεθνές; […] Βλέπουμε Βουλγαρική, Ευρωπαϊκή Ένωση και Τουρκία. Εμείς δεν έχουμε σημαία… Έχουμε κάνει πάρα πολλές ενέργειες και η απάντηση είναι ότι δεν μπορούμε να βάλουμε σημαία. Το ξεκίνησαν οι εθνοφύλακες με δικές τους ενέργειες… δεν μας απαντούν. Αναλάβαμε και το κόστος της αναγέρσεως. Δεν μας δίνουν άδεια δυστυχώς» [02:42].
Από την πλευρά του, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος σχολίασε αιχμηρά: «Έχω την αίσθηση ότι είναι τα φοβικά σύνδρομα ορισμένων» [03:46], συμπληρώνοντας με νόημα: «Αλίμονο αν δεν έχουμε εκεί σημαία ελληνική» [03:09].
Διάλυση του Στρατού και φύλαξη «στο πόδι»
Η αποστρατιωτικοποίηση της περιοχής και η απαξίωση της ασφάλειας των συνόρων προκαλούν τρόμο. Στρατόπεδα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, ενώ η φύλαξη ανατίθεται σε συμβασιούχους περιορισμένου χρόνου.
«Πέρα της αποστρατιωτικοποίησης, το κλείσιμο των στρατοπέδων. Δεν υπάρχουν στρατόπεδα πια σχεδόν, πάρα πολλά έκλεισαν» σημείωσε η Μ. Γιαλαμά [06:06], στηλιτεύοντας παράλληλα τις προσλήψεις-εξπρές: «Οι συνοριοφύλακες τελευταία είναι ενός έτους, με διάρκεια συμβάσεως ενός έτους. Μα δεν μπορεί να γίνει αυτό, θέλει εμπειρία, εκπαίδευση. Θέλει να παραμείνει κανείς αρκετά χρόνια επάνω να γνωρίσει τον τόπο, τα περάσματα, τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι απέναντι» [06:35].
Ο παρουσιαστής αντέδρασε έντονα σε αυτή την πρακτική, δηλώνοντας: «Όλα στο πόδι… Αυτό το αξίωμα της σημερινής Ελλάδος… Πάμε και όπου βγει. Έτσι φτάσαμε στα Τέμπη, πάμε κι όπου βγει και στον Έβρο. Ρε παιδί μου, πάρ’ τον συνοριοφύλακα για ένα χρόνο και μετά θα πάρουμε άλλον;» [07:01].
Οικονομικός στραγγαλισμός, «χορός αναθέσεων» και κοινωνικός αποκλεισμός
Την ώρα που τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης ρέουν σε συγκεκριμένα χέρια, ο Έβρος στερείται ακόμη και τα στοιχειώδη: κατεστραμμένο οδικό δίκτυο, κλειστά ταχυδρομεία, ανύπαρκτες τράπεζες και μια απάνθρωπη υποβάθμιση της υγείας.
«Εδώ είχαμε ταμεία ανάκαμψης 38 δισεκατομμύρια. Εδώ έγινε χορός αναθέσεων δισεκατομμυρίων και δεν βρέθηκαν χρήματα για τη συντήρηση του οδικού δικτύου του Έβρου;» αναρωτήθηκε ο Π. Παναγιωτόπουλος [03:59], καταγγέλλοντας τη διάλυση της ΜΟΜΑ για χάρη των μεγάλων εργολάβων [05:35]. Ο ίδιος ξέσπασε για το κλείσιμο των ΕΛΤΑ και των τραπεζικών υποκαταστημάτων: «Δεν ντρέπεστε βρε, δεν ντρέπεστε; Κλείσαν τις τράπεζες… σώθηκαν από τον ελληνικό λαό για να τον τελειώσουν τον ελληνικό λαό απ’ ό,τι καταλαβαίνω» [08:25].
Η κατάσταση στην υγεία είναι εξίσου εγκληματική, με την κ. Γιαλαμά να αποκαλύπτει: «Φτάσαμε να θέλει ένας καρκινοπαθής, παρακαλώ, για να κάνει χημιοθεραπεία, να κάνει 200 χιλιόμετρα για να πάει Αλεξανδρούπολη και 200 για να επιστρέψει… Κλείσαμε τους παιδικούς σταθμούς, κλείσαμε τα νηπιαγωγία, κλείσαμε τα πάντα» [11:16].
«Η μισή καρδιά της Ελλάδας μαχαιρώνεται»
Το άρθρο κλείνει με το πολιτικό συμπέρασμα αυτής της τραγικής πραγματικότητας. Όπως υπογράμμισε ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, πρόκειται για μια «αποκρουστική αδιαφορία για τον Έβρο» [11:42], με την κα Γιαλαμά να απευθύνει δραματική έκκληση προς κάθε Έλληνα πατριώτη: «Αυτές οι καταγγελίες αφορούν τη μισή καρδιά μας. Η μισή καρδιά μας μαχαιρώνεται στον Έβρο. Από ποιους; Απ’ τις κυβερνήσεις» [12:10].
Η φωνή των συνόρων πρέπει να ακουστεί πριν να είναι πολύ αργά. Ο Έβρος δεν είναι μακριά· είναι η ίδια η Ελλάδα που αιμορραγεί.
