350 χρόνια ιστορίας, πέρασαν από την σκιά του, έγινε μάρτυρας όλων των σημαντικών γεγονότων στην Άρτα, και αποτελεί τοπόσημο της πόλεως.
Ο λόγος για τον υπεραιωνόβιο πλάτανο, δίπλα από το ιστορικό Γεφύρι της Άρτας, όπου η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Αλεξάνδρα Αγγέλη, παρουσιάζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δένδρο.
Ο Χριστόφορος Σιαφάκας, δήμαρχος Αρτέων αναφέρει ότι το τελευταίο διάστημα προκαλεί έντονη ανησυχία στους κατοίκους, καθώς δεν εμφάνισε την αναμενόμενη άνθιση. Έπειτα, από τόσες αντιξοότητες το μεταχρωματικό έλκος «σκοτώνει» τον πλάτανο. Τα πέτρινα υποστυλώματα δεν αρκούν πλέον για να τον κρατήσουν όρθιο. Είναι θέμα χρόνου να λυγίσει.
Η νόσος των πλατάνων, για την οποία δεν υπάρχει θεραπεία, φαίνεται πως κτύπησε το δένδρο. Μόνον η εκρίζωση του αποτρέπει στο να μην μεταδοθεί σε άλλα δέντρα. Οι τοπικές αρχές στράφηκαν στους αρμόδιους, διότι από το 1996, ο πλάτανος έχει χαρακτηριστεί μνημείο της φύσεως. Όπως λέει ο κ. Σιαφάκας έχουν απευθυνθεί στο δασαρχείο και στις αρμόδιες υπηρεσίες. Τώρα περιμένουν τα εργαστηριακά αποτελέσματα, που θα πιστοποιήσουν την ύπαρξη του μύκητα, ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2003, προκαλώντας τεράστιες καταστροφές στον δασικό πλούτο, θέτοντας σε κίνδυνο το οικοσύστημα.
350 χρόνια ιστορίας, πέρασαν από την σκιά του πλατάνου. Στις ρίζες του κάθισαν, ξαπόστασαν, ερωτεύθηκαν και μαρτύρησαν πολλοί στην διάρκεια των αιώνων. Τώρα σε μία ύστατη προσπάθεια να μην χαθεί από το οπτικό τους πεδίο, οι τοπικοί φορείς θα προσπαθήσουν να το διασώσουν έστω και ως απολιθωμένο δένδρο. Αυτό βεβαίως εφ’ όσον δεν εγκυμονεί κινδύνους για το περιβάλλον.
Καθώς στην Ελλάδα τα πλατάνια είναι παραποτάμιο είδος εξετάζεται κατά πόσο η μετακίνηση του παθογόνου στο νερό συμβάλει στην ταχεία εξάπλωση του μύκητα στην ευρύτερη περιοχή.[1]
Τα δένδρα ειδικά μέσα σε αστικό περιβάλλον υπόκεινται συχνά σε περιβαλλοντικό στρες, όπως η ρύπανση, η μείωση του χώρου των πόρων στο έδαφος, η κακή άρδευση και τα φαινόμενα θερμικής νησίδας. Υπό αυτές τις συνθήκες, το έδαφος γίνεται αδιαπέραστο και, κατά συνέπεια, η παροχέτευση νερού και η ανταλλαγή οξυγόνου στο επίπεδο της ρίζας μειώνονται. Επιπλέον, η παρουσία ασφάλτου αυξάνει την θερμοκρασία στο λαιμό του δέντρου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές, σχίσιμο ή άλλες μορφές φθοράς. Τα πλατάνια παρά την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητά τους καταπονούνται και καθίστανται ευάλωτα σε ξενιστές. Στην κυριολεξία τα τρώει το σαράκι που αναπτύσσεται από την αυξημένη θερμοκρασία και την απουσία παγετού, προκαλώντας τον θάνατό τους.[2]
[1] IUCN SSC Invasive Species Specialist Group, Ceratocystis platani (fungus), 16 August 2011, http://www.issg.org/database/species/ecology.asp?si=1839&fr=1&sts=&%20ang=E&ver=print&prtflag=false
[2] Management of fungal diseases of Platanus under changing climate conditions: Case studies in urban areas, by Anna Maria Vettraino, Nikoleta Soulioti, Dinka Matosevic… Volume 107, May 2025, 128750, https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1618866725000846
www.ertnews.gr
